Ένα απο τα πλέον γνωστά, αυτοκίνητα στο κόσμο, είναι η μία εκ των τεσσάρων Type 57 SC Atlantic, το "μαύρο αυτοκίνητο" ή αλλιώς "La Voiture Noire" του Jean Bugatti, η οποία χάθηκε στις αρχές του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και απο τότε αγνοείται, μέχρι και σήμερα.


Το Μάρτιο, στο φετινό Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, η Bugatti παρουσίασε την μοντέρνα εκδοχή της τότε Type 57 SC Atlantic, με την Buggati La Voiture Noire, ένα special project, απο το οποίο έχουμε δει ως τώρα μόνο το πρωτότυπο αυτοκίνητο και φυσικά θα υπάρξει μόνο ένα μοντέλο παραγωγής.


H La Voiture Noire, προκάλεσε τόσο μεγάλη ζήτηση, που η Bugatti αποφάσισε να δημιουργήσει μία special edition Chiron, homage στο όνομα και στην Type 57 SC Atlantic. Η Bugatti προσφέρει την Noire σε δύο εκδόσεις, την "Noire Elegance" και την "Noire Sportive".




Όλοι οι λάτρεις της αυτοκίνησης, όσες γενιές και να περάσουν, πάντα θα έχουν ένα αυτοκίνητο στην καρδιά τους. Πάντα θα ψάχνουν, θα ακούν και θα λένε ιστορίες για την προηγούμενη γενιά του θρυλικού Toyota Supra, με το μοτέρ "διαμάντι" που έχει αφήσει την δική του ιστορία στον κόσμο του tuning. Το ερώτημα ομως είναι, τι κάνει αυτό το μοτέρ να είναι τόσο καλό;  Σήμερα το TopSpeed.gr κάνει μια μικρή ιστορική αναδρομή, προσπαθώντας να δώσει μια εξήγηση στο γιατί είναι τόσο ξεχωριστό.

TopSpeed Retro car Sunday - Chapter: Toyota 2000GT



Το 2000GT, είναι απο πολλές απόψεις ένα halo car, τόσο για τη Toyota, όσο και για την ίδια την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία. Είναι το πρώτο πραγματικό συλλεκτικό αυτοκίνητο απο την Ιαπωνία και κατά μία έννοια, το πρώτο τους supercar. Το 2000GT, αν και Toyota αυτό καθ' αυτό, είναι στη πραγματικότητα ένα δημιούργημα της Yamaha, το οποίο αγόρασε και έβαλε στη παραγωγή η Toyota.


Τη δεκαετία του 1960, η Yamaha έκανε αρκετή δουλειά στο χώρο του αυτοκινήτου για διάφορους κατασκευαστές. Στη περίπτωση του 2000GT, δημιούργησε το πρώτο πρωτότυπο, το οποίο και παρουσίασε στη Nissan, η οποία βέβαια απέρριψε τη πρόταση τους για να μπει στη παραγωγή. Στη συνέχεια, η Yamaha στράφηκε προς την συντηριτική Toyota, η οποία ωστόσ, το αντιμετώπισε ως μία ευκαιρία, να δείξει στους ευρωπαίους ανταγωνιστές της, την ικανότητα της να παράγει και η ίδια ένα αυτοκίνητο sport χαρακτήρα, αντάξιο των δικών τους. Και κάπως έτσι, το 2000GT έγινε απο concept, αυτοκίνητο παραγωγής.

Η Aston Martin, είναι ένας κατασκευαστής αυτοκινήτων, που μεταξύ άλλων, τη διακρίνουν το διαχρονικό design, η φινέτσα και η πολυτέλεια. Στο πέρασμα των ετών, η βρετανική εταιρεία εδραιώθηκε ως η πλέον classy, στον χώρο των σπορ αυτοκινήτων, τα οποία είχαν ανέκαθεν αυτό το "σωστό" μείγμα μεταξύ sport και GT αυτοκινήτου στο DNA τους. Διανύοντας πλέον το 106ο έτος της, η Aston Martin ξεκινάει τη παραγωγή των αυτοκινήτων της, στο δεύτερο, ολοκαίνουργιο εργοστάσιο της, με την νέα DBX, το πρώτο της SUV.


Ουκ ολίγες φορές, η Aston Martin, έχει κλέψει τη παράσταση, όταν παρουσιάζει ένα νέο μοντέλο. Είτε πρόκειτε για την "μικρή" της Vantage, την DB11, την Rapide, έως και το hypercar της, τη Valkerie, πάντα θα παρουσιάσει κάτι εντυπωσιακό.

TopSpeed Retrocar Sunday - Chapter : Plymouth Road Runner

Copyright : Eduardo Lopes, Flickr

To Plymouth Road Runner, είναι ένα απο εκείνα τα "unicorn" αυτοκίνητα, που έχουν μεγάλη ιστορία στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αλλά στην Ευρώπη είναι σχετικά άγνωστα. Το Road Runner, παρουσιάστηκε απο τη Plymouth το 1968, ως ένα mid-sized αυτοκίνητο, εστιασμένο στις επιδόσεις, σε μία εποχή που τα λιτά και προσιτά muscle car, άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο "φορτωμένα", αλλά και ακριβά.


Μερικά χρόνια πριν, η Plymouth είχε πληρώσει 50.000 δολάρια στη Warner Bros - Seven Arts, προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα χρήσης του ονόματος road runner και coyote, καθώς και τους χαρακτήρες απο το ομόνυμο cartoon. Επιπλέον, η Plymouth ξόδεψε 10.000 δολάρια, προκειμένου να εξελίξει μία κόρνα για το Road Runner, με το κλασσικό ήχο "beep beep", που έκανε και στο cartoon ο road runner.

Πρώτη Γενιά ( 1968 - 1970)

1968



Με τη παρουσίαση των Monza SP1 και SP2, η Ferrari δημιούργησε ένα νέο κεφάλαιο στα περιορισμένης παραγωγής, exclusive supercar. Δεύτερη σε αυτη τη κατηγορία, έρχεται να μπει η McLaren, με την Elva, η οποία όμως, εν αντιθέση με τις Ferrari, δεν έχει ίχνος του οτιδήποτε για παρμπρίζ. Τουλάχιστον, όχι σε απτή μορφή.


Η McLaren δημιούργησε πολύ απλά, ένα virtual παρμπρίζ, χρησιμοποιόντας τη ροή του άερα και τον αεροδυναμικό σχεδιασμό της Elva για να το επιτύχει. Στο εμπρός μέρος, η μεγάλη εισαγωγής αέρος, στο κεντρικό κομμάτι της κατευθύνει τη ροή του άερα με μεγάλη ταχύτητα στο άνοιγμα που υπάρχει στο κέντρο του καπό (όπως βλέπουμε και στη παραπάνω φωτογραφία), η οποία ροή αέρα, κατευθύνεται πάνω απο το χώρο της καμπίνας των επιβατών, δημιουργόντας ένα εικονικό παρμπρίζ, στις υψηλότερες ταχύτητες. Σε χαμηλές ταχύτητες, αυτό το παρμπρίζ, δεν υπάρχει. Κυριολεκτικά.


Η καμπίνα των επιβατών, είναι ουσιαστικά ένα εντελώς open-cockpit με πλήρη έκθεση σε όλα. Τα πάντα έχουν αδιαβροχοποιηθεί πλήρως, προκειμένου να είναι προστατευμένα στην αναπόφευκτη επαφή τους με τη βροχή, ενώ νέα είναι τα carbon bucket καθίσματα, με το υπόλοιπο εσωτερικό να προέρχεται σχεδιαστικά απο την 720S. Ο οδηγός έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει ή να απενεργοποιήσει το παρμπρίζ, μέσω ενός διακόπτη.


"La Nuova Dolce Vita", μας λέει η Ferrari, παρουσιάζοντας μας τις πρώτες εικόνες, μαζί με κάποιες λίγες πληροφορίες σχετικά με το νέο της μοντέλο, τη Roma. Σήμερα, πραγματοποιήθηκε μία ιδιωτική παρουσίαση σε επιλεγμένο μέρος των πελατών της, του νέου αυτού 2+ Coupe.


H Roma, είναι ένα κουπέ που αναδεικνύει το ιταλικό design, σε μία απο τις καλύτερες εκδοχές του και εικάζουμε, λαμβάνοντας υπόψη μας το σχεδιασμό και τις επιδόσεις του, στην αγορά με κύριους ανταγωνιστές τις Aston Martin Vantage και Mercedes AMG GT. Το εμπρός μέρος, θυμίζει έντονα SF90 Stradale, ενώ το πίσω, παραπέμπει ίσως λίγο σε 365 Daytona, με πιο μοντέρνο και αεροδυναμικό θα λέγαμε, design.

Και όμως, καλά διαβάσατε. Η ομάδα της Jaguar Classic, το τμήμα της εταιρείας που ασχολείται με τη συντήρηση, αναπαλαίωση και παραγωγή ανταλλακτικών για τα ιστορικά αυτοκίνητα, αποφάσισε να λανσάρει ένα πλήρες σετ εργαλείων για την E-Type, όμοιο και απαράλακτο με αυτό που είχαν τα αυτοκίνητα την εποχή που βρίσκονταν στη παραγωγή.


Το κιτ αυτό, μπορεί να αγοραστεί απο οποιονδήποτε, σε έναν επίσημο έμπορο της Jaguar, καθώς δεν είναι κατ' αποκλειστικότητα για τους κατόχους των αυτοκινήτων, που ενδεχομένως δεν το φέρουν πλέον, αλλά είναι περισσότερο ένα εναλλακτικό είδος merchadise, κατά μία έννοια.

TopSpeed Retrocar Sunday - Chapter : Jaguar E-Type

Copyright : Patrick Ernzen, Flickr

Η Jaguar E-Type, είναι ένα πραγματικό ορόσημο στην ιστορία της αυτοκίνησης, όσο και της τέχνης. Είναι ένα απο τα ελάχιστα αυτοκίνητα, τα οποία όχι μόνο έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της κατασκευάστριας εταιρείας και της αυτοκίνησης, αλλά ακόμη και σε άλλους χώρους, όπως αυτόν της τέχνης, στη περίπτωση της E-Type.

O συνδυασμός του ελκυστικού της design, των υψηλών επιδόσεων και της ελκυστικής της, για τα δεδομένα εκείνης της εποχής, τιμή, την καθιέρωσαν ως ένα ορόσημο στην ιστορία της αυτοκίνησης.

Το design της έχει μείνει διαχρονικό στο πέρασμα του χρόνου, με πολλές μεγάλες προσωπικότητες του χώρου να το αναγνωρίζουν. Ο Enzo Ferrari, όταν παρουσιάστηκε το 1961, είχε πει πως είναι " Το ομορφότερο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε ποτέ ". Έχει επίσης λάβει κατ' επανάληψη την 1η θέση σε διάφορα άρθρα με θέμα τα ωραιότερα αυτοκίνητα μέχρι σήμερα.


Τα πρωτότυπα

Ε1Α (1957)

Μετά την επιτυχημένη πορεία της στο Le Mans, τη δεκαετία του 1950, η Jaguar αποφάσισε να κατασκευάσει ένα αυτοκίνητο δρόμου, βασισμένο στο άκρως επιτυχημένο αγωνιστικό της, την D-Type, προκειμένου να αντικαταστήσει το τότε sports car της, την XK150.

Το πρώτο πρωτότυπο της E-Type, η Ε1Α, είχε monocoque design, το σύστημα ανεξάρτητης ανάρτησης της Jaguar και τον διακεκριμένο κινητήρα της, τον XK. Το συγκεκριμένο πρωτότυπο, ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε ποτέ στο κοινό. Χρησιμοποιήθηκε απο την Jaguar αποκλειστικά για δοκιμές εξέλιξης και έπειτα το απέσυραν.


Ε2Α (1960)

Το δεύτερο πρωτότυπο της E-Type, εν αντιθέση με το πρώτο, ήταν κατασκευασμένο πάνω σε ένα μεταλλικό πλαίσιο, με αλουμινένιο σώμα. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε ως αγωνιστικό, καθώς η Jaguar θεώρησε ότι ήταν ένας καλύτερος τρόπος να δοκιμαστεί. Η Ε2Α, έφερε μία 3λιτρη εκδοχή του κινητήρα XK και ήταν εφοδιασμένη με σύστημα injection της Lucas.

Μετά τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, το αυτοκίνητο αποσύρθηκε απο την ενεργό δράση και στάλθηκε στις ΗΠΑ, για να συμμετάσχει σε αγώνες απο τον πελάτη της Jaguar, Briggs Cunningham. Το 1961, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο επέστρεψε στην Αγγλία για να χρησιμοποιηθεί ως αυτοκίνητο δοκιμών και εξέλιξης. Η ιδιοκτησία του μεταβιβάστηκε στον manager του τμήματος που υποστήριζε τους ιδιώτες που συμμετείχαν σε αγώνες με Jaguar, Roger Woodley, υπο τον όρο, να μη συμμετάσχει με αυτή σε αγώνες. Παρόλο που και αυτή ήταν προγραμματισμένη να αποσυρθεί, έμεινε τελικά στη κατοχή της οικογενείας Woodley, έως το 2008, όπου και πωλήθηκε απο τη γυναίκα του, στη δημοπρασία της Bonham στο Quail, κατά τη διάρκεια του Monterey Car Week εκείνης της χρονιάς, έναντι 4.957.000 δολαρίων.


E-Type Concept Zero (2017)

Το Σεπτέμβριο του 2017, η Jaguar παρουσίασε μία αμοιγώς ηλεκτρική, zero emission E-Type. Ήταν μία Series 1.5 Roadster του 1968, στην οποία είχε τοποθετηθεί στο χώρο του κινητήρα, ένα battery pack των 40 kWh, δίνοντας της μία αυτονομία της τάξης των 270 χιλιομέτρων, σε κατάσταση πλήρους φόρτισης. Ο κινητήρας τοποθετήθηκε εκεί που αρχικά ήταν το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ στο κομμάτι των επιδόσεων, η συγκεκριμένη E-Type χρειάζεται μόλις 5.5 δευτερόλεπτα για το sprint 0-100. 

Τον Αύγουστο του 2018, η Jaguar ανακοίνωσε πως θα διαθέσει προς πώληση, αμοιγώς ηλεκτρικές E-Type απο το καλοκαίρι του 2020.


Οι εκδόσεις παραγωγής

Series 1 (1961 - 1968)


H Series 1, παρουσιάστηκε το Μάρτιο του 1961 και αρχικά, η Jaguar την είχε προορίσει μόνο για εξαγωγή σε άλλες αγορές, όπως τις ΗΠΑ. Το λανσάρισμα της στην εγχώρια αγορά, έγινε 4 μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 1961.

Οι E-Type χρησιμοποιούσαν την έκδοση των 3.8 λίτρων του εν-σειρά 6κύλινδρου XK6 κινητήρα, προερχόμενο απο την XK150S, με τριπλά SU καρμπυρατέρ. Τα αρχικά μάλιστα αυτοκίνητα, έφεραν εξωτερικά latches για το καπό, τα οποία όμως επειδή απαιτούσαν τη χρήση ενός ειδικού εργαλείου προκειμένου να ανοιχτούν, αντικαταστάθηκαν και τοποθετήθηκαν στο εσωτερικό. Επίσης, οι πρώτες E-Type είχαν flat-floor design, το οποίο αργότερα αντικαταστάθηκε με το συμβατικό σχεδιασμό. Οι συγκεκριμένες αρχικές E-Type, είναι πολύ λίγες σε αριθμό και αρκετές πιο ακριβές.

Μετά την μεταφορά των μοχλών απασφάλισης του καπό στο εσωτερικό και τον επανασχεδιασμό του πατώματος για περισσότερο χώρο, η Jaguar έκανε και μία αλλαγή στο κινητήρα της E-Type, αυξάνοντας τη χωριτικότητα του απο τα 3.8 στα 4.2 λίτρα, τον Οκτώβριο του 1964.